poniedziałek, 30 września 2013

Już jestem:)) !

Było fajnie, ale powroty też mają swoje dobre strony:)) 
Mam w głowie tyle wrażeń, emocji i obrazów (obrazy częściowo zamknięte w aparacie fotograficznym).
Nie wiem od czego zacząć, to.... zacznę od początku:))

W oczekiwaniu na pociąg relacji Warszawa-Kijów.
W przeciwieństwie do mnie, bagaże nie zdradzają oznak niepokoju:)) Ja targana skrajnymi emocjami: od samouwielbienia własnej odwagi, przedsiębiorczości i ciekawości świata, do głębokich stanów lękowych i samokrytyki na temat własnej głupoty (kto mądry, pcha się samotnie w dzikie pola?) Co chwila powtarzałam sobie:  "co, tam... jest ryzyko, jest zabawa"  i z tymi myślami, o godz. 18.30 wsiadłam  do pociągu.
W podróży, czułam się trochę jak paczka, przekazywana z rąk do rak. Na każdym etapie podróży, ktoś na mnie czekał.
Na tym etapie podróży, w przedziałach sypialnych - 3 osobowych, obowiązuje podział na miejsca żeńskie i męskie. Moje towarzyszki podróży okazały się bardzo miłymi, kontaktowymi osobami. Obie panie były bardzo bezpośrednie, z mety przeszłyśmy na "po imieniu" :))  Miałyśmy przed sobą całą noc i zamiast spać, prawie ją przegadałyśmy.  Starsza pani  Ludmiła - Ukrainka wracająca od córki, od wielu lat mieszkającej w Warszawie. Trochę nam "matkowała", podpowiadając, jak rozłożyć spanie, gdzie upchnąć bagaże itp. Druga towarzyszka,  Anna - młoda Rosjanka, wracała do Moskwy z prywatnej wycieczki po Polsce (nie tylko ja, funduję sobie samotne podróże). Okazała się wspaniałą gawędziarką. Odwiedziła chyba pół świata, więc z ciekawością słuchałam jej opowiadań. Najbardziej zdumiało mnie to, co mówiła o Moskwie. Wg. niej, nie jest to miasto, w którym można normalnie żyć. Zatłoczone, drogie, z fatalną żywnością. Z racji wykonywanego zawodu (mówiła, że jest projektantką odzieży i stylistką), zwraca uwagę na wygląd ulicy (mam na myśli ubiór przechodniów), jak mówiła, w Moskwie  większość kobiet ubiera się dość niezobowiązująco i najczęściej noszą sportowe obuwie. Wynika to z konieczności, chodniki są tak nierówne, że wysokie obcasy grożą połamaniem nóg :).  W Polsce, w miastach, widziała więcej kobiet na wysokich obcasach,  za to Kijów, to prawie wybieg dla modelek. Też to zauważyłam, niebotyczne obcasy są na porządku dziennym. Śmiała się, że na wyjazd do Polski wzięła kilka sukienek, ale stylistyka rosyjska i polska nieco odbiegają od siebie i  nie odważyła się ich założyć. Jak określiła, czułaby się zbyt strojnie. Dwa tygodnie pobytu w Polsce było dla niej czasem totalnego luzu w ubiorze tj. spodnie, t-shirt i sportowe obuwie.  Od niej dowiedziałam się, że w Rosji bardzo dużym uznaniem cieszy się nasza odzież dziecięca. To samo potwierdziło się też na Ukrainie ale o tym później:). Tutaj dał znać o sobie mój patriotyzm, poczułam prawie dumna z naszego przemysłu :)).  Prawie cała noc minęła nam na rozmowie przy herbacie.

Herbatę/kawę,  można zamówić u kierownika wagonu tzw. prowadnika. Kosztuje 4 hrywny to ok. 1,60 zł.
Podawana jest wedle zwyczaju, w szklankach ze stylowymi uchwytami, ale z ukłonem w stronę nowoczesności. To, co widać w szklance jest  saszetką z herbatą ekspresową, to takie dwa w jednym. Saszetka jest z dość sztywnej, perforowanej (co widać) folii aluminiowej i z powodzeniem służy również za łyżeczkę do mieszania cukru.
Już na samym początku wyprawy zdarzyło się coś nieoczekiwanego. W pewnym momencie Anna umilkła, wyciągnęła notes i zaczęła coś pilnie notować. Po chwili otrzymałam kartkę z pełnymi namiarami tj. adres, telefon, e-mail, skype i serdeczne zaproszenie do Rosji. Zostałam kompletnie zaskoczona, a miło mi się zrobiło, jak nie wiem co:)). Nie wiem, czy kiedykolwiek tam pojadę, ale na pewno postaram się podtrzymać znajomość.
O 9.30 czasu ukraińskiego, wysiadłam na dworcu w Kijowie. Miałam kilka godzin przerwy, za mało :( ale kilka obrazów udało mi się zatrzymać.

Cerkiewne kopuły urzekły mnie, każda jest inna i każda piękna.

 To mnie zaskoczyło, cerkiew XXI wieku.

Dwa rzuty oka na nową część miasta


"Mobi kofi" - kawa na wynos (pyszna) takie mobilne kawiarnie można spotkać prawie na każdym rogu .

 Zegar przy Placu Niepodległości. W nocy, zegar jest podświetlany i wygląda przepięknie. 

Kilka obrazków z bajkowego świata. Jest to tzw. park widokowy, gdzie młodzi artyści wykonali rzeźby przedstawiające postaci z bajek,  tu księżniczka na ziarnku grochu.

 Kamienne pieski i  kość

Ławeczka z latającym dywanem. Ławeczka stoi na wzgórzu, a w dole widać, wydawałoby się pięknie odnowione stare kamienice.



Ciekawość tego miejsca powiodła mnie w dół schodami , które trzymają się, chyba tylko "siłą woli" :)))

 A tam.... bajkowe kamieniczki. Jak mi powiedziano, nie jest to piękny przykład renowacji starych kamieniczek, ale piękny przykład nowego budownictwa wbrew zasadom. Całe osiedle składające się z kilkudziesięciu budynków w podobnym stylu zostało wybudowane 2 lata temu. Podobno bez  wymaganych
zezwoleń

.


Idę sobie, idę i nagle na tyłach starego domu handlowego, spotykam jedno z moich ulubionych miejsc - bazar.  Nie wiem, jak Wy, ale ja uwielbiam bazary :))
 


Jedna z ładniejszych stacji metra, o ile mnie pamięć nie myli, stacja nosi nazwę "Teatralna"


Ot, takie sobie samochody, stojące przed domem:))


Trochę starego i trochę bardzo nowego w tle.

Tu widok z centrum miasta. Ten czerwony pas na budynku oznacza sieć barów szybkiej obsługi o nazwie  "Pyzata chata"  to też moje "ulubione" miejsce, a tam szczególnie: wareniki z wyszniamy (pierogi z wiśniami), ach mówię Wam - pycha!!


Wnętrze pyzatej chaty. Zaraz przy wejściu znajdują się umywalki, gdzie można umyć ręce i przejść dalej. Dotychczas nie spotkałam takiego rozwiązania. Uważam to za genialny pomysł  
 


Wybór potraw jest bardzo duży: przekąski, kilka rodzajów zup, dania mięsne, rybne, warzywne, kilka rodzajów pierogów, naleśniki, mięsa i kiełbasy z grilla, ciasta, kawa, napoje. Myślę, ze każdy znajdzie tam coś dla siebie. 


Pyzate chaty z zewnątrz mogą wyglądać różnie,ale wnętrze zawsze jest podobne.

To już koniec mojej kijowskiej wycieczki. Tu jestem odwożona na dworzec kolejowy. Prosto przede mną budynek dworca. 





Wnętrze dworca, robione w biegu, bo przez korki na ulicach, ledwo, ledwo zdążyłam na pociąg:))

 

Tak zaczął się kolejny etap podróży :)))). Kijów - Symferopol. 
 




14 komentarzy:

  1. Ojojoj ale Ci zazdroszczę wrażeń. Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Było fajnie, ale cieszę się, z powrotu do domu. A Ty przez ten czas bardzo zrobiłaś mnóstwo nowych rzeczy:), widziałam, zaglądałam:))

      Usuń
  2. Ależ rewelacyjna wycieczka, co jak co, ale ja tam kiedyś też pojadę, a co :))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak ja pojechałam, to Ty na pewno to zrobisz:)) i wtedy ja będę czytała Twoje relacje. Pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  3. Wszystko piękne , czekam na dalszy ciąg opowieści. i cieszę się że już wróciłaś bo stęskniłam się za Tobą.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też stęskniłam się za wiadomościami z blogów. Zaraz po powrocie zaczęłam czytać i oglądać:))

      Usuń
  4. Niesamowite. Kijów piękny, a "Pyzata chata" swojsko brzmi.
    Fajnie, że już wróciłaś:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Brzmi swojsko i jest smacznie, po domowemu:))

      Usuń
  5. Jaka cudowna podróż! Dobrze, że wróciłaś taka zadowolona:) Ściskam mocno

    OdpowiedzUsuń
  6. Dobrze, że już jesteś.
    Fantastyczna relacja z podróży, czekam na ciąg dalszy

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już pisze ciąg dalszy. Pozdrawiam serdecznie.

      Usuń
  7. Haha...wiem, że przyjaciele też tu zaglądają:))

    OdpowiedzUsuń